با شکست تفاهم نامه ی اسلام آباد تهران چگونه میتواند از اشتباهاتش درس بگیرد تا در جنگ پیروز شود؟
مهدی خانعلی زاده| مجله خردورزی
ایران و راه های پیش رو این یک جنگ متعارف میان دو واحد سیاسی نیست که با اعطای امتیاز به طرف مقابل قابل خاتمه یافتن باشد اگرچه اندیشه ی حاکم بر دستگاه دیپلماسی کشورمان همچنان توانایی درک آن را ندارد اما از این لحظه همه ی دستگاه های درگیر با شرایط کنونی نباید هیچ تردیدی در این گزاره داشته باشند که تغییر نظم امنیتی غرب آسیا هدف اصلی این جنگ است.
آسیبهایی که تفاهم نامه ی پایان جنگ به ایران وارد کرد – کاهش فشار به اقتصاد آمریکا رفع غافلگیری نظامی طرف مقابل، تضعیف مقاومت لبنان بازنمایی ضعف از ایران در برابر محاصره و تبدیل آن به یک راهبرد موثر جنگی و غیره – باید با ابتکاراتی جدید جبران شود.
تاب آوری حتما یکی از ستونهای مهم در پیروزی در این جنگ خواهد بود و کشور باید حداکثر توان دیپلماتیک خود را برای تحقق این مساله به کار بگیرد ساده لوحیهایی که منجر به گنجاندن بندهایی نظیر سرمایه گذاری 300 میلیارد دلاری آمریکا و کشورهای عربی منطقه در ایران در تفاهم نامه ی اسلام آباد شد باید جای خود را به واقعیت هایی مانند افزایش ثروت ملی از طریق افزایش و تثبیت قدرت منطقه ای بدهد.
یا در جنگ پیروز میشویم و اقتصاد ملی ایران قدرتمند میشود و معیشت مردم بهبود پیدا میکند یا تسلیم میشویم و تا سالها رنگ بهبود اقتصادی و زندگی عادی را نخواهیم دید.
