قمار ترامپ با جان سربازان آمریکایی در سایه اتحاد مسکو-تهران
CNN| روندنگار بینالملل
تضاد راهبردی واشنگتن
قطع شریانهای مالی شبکههای نیابتی که مسئول مستقیم مجروح و کشته شدن نیروهای آمریکایی هستند، از اهداف بنیادین آغاز جنگ با ایران بود. با این وجود، رویکرد ترامپ در قبال نقش روسیه در کمک به تهران برای هدف قرار دادن همان سربازان، با بیتفاوتی عجیبی همراه است. این انفعال در جریان شهادت پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، نمایان شد. هگست تایید کرد که پکن و مسکو با ایجاد بسترهای لجستیکی، اقدامات نظامی ایران را تسهیل میکنند.
در تقابلی آشکار، مارکو روبیو وزیر امور خارجه، در نشست با سرگئی لاوروف پرسشها پیرامون این بحران را نادیده گرفت. اندکی بعد، ترامپ با انتشار پیامی شهادت وزیر دفاع را نقض کرد و مدعی شد بر اساس اطمینانخاطر رهبران چین و روسیه، این دو قدرت مشارکتی در جنگ ندارند. او با تاکید بر اعتماد کامل به این رهبران، مداخلات آنان را ناچیز شمرد و ادعا کرد آنها تمایلی به ناامید کردن وی ندارند.
انکار دادههای اطلاعاتی
ابعاد همکاریهای مسکو با تهران به پشتیبانی مرگبار تاکتیکی رسیده است؛ ولودیمیر زلنسکی افشا کرد که روسیه تصاویر ماهوارهای پایگاههای آمریکا را در اختیار ایران قرار میدهد. ترامپ در واکنش، ضمن بیاهمیت جلوه دادن ارزش عملیاتی این دادهها و توصیف آنها به عنوان اطلاعاتی «بدون اثرگذاری»، صرفاً اعلام کرد صحت موضوع را از پوتین جویا خواهد شد. این در حالی است که سیانان اوایل مارس گزارش داد روسیه در حال ارائه دادههای حساس از اهداف نظامی آمریکا به ایران است و نیویورکتایمز نیز از انتقال پهپادها و قطعات کلیدی توسط مسکو به تهران پرده برداشت.
با این حال، کارولین لیویت سخنگوی کاخ سفید اهمیت این همکاریها را بیارزش خواند و ادعا کرد ارتش آمریکا در حال نابودی رژیم ایران است. اگرچه استیو ویتکاف، مذاکرهکننده واشنگتن مدعی انتقال هشدارهای شدید به مسکو است، اما شخص رئیسجمهور هرگز با چنین قاطعیتی موضعگیری نکرده و حتی پس از تلفات اخیر آمریکاییها، این بحران دغدغه او نیست.
چراغ سبز مرگبار
این الگوی نادیدهانگاری، بازتولید چالشهای اطلاعاتی دوره نخست ترامپ است؛ زمانی که نهادهای امنیتی شواهدی مبنی بر تعیین پاداش از سوی روسیه برای کشتن سربازان آمریکایی در افغانستان ارائه دادند. با وجود دریافت این گزارشها در اوایل ۲۰۱۹، ترامپ آنها را «فیکنیوز» خواند و اعتراف کرد در تماس با پوتین، عامدانه از طرح مسئله خودداری کرده است. دولت با اتکا به سطح اطمینان متوسط سازمان سیا، انفعال خود را توجیه نمود.
در عوض، ترامپ به استراتژی همترازی اخلاقی پناه میبرد؛ او در دوره نخست، مداخله روسها را با کمکهای واشنگتن به نیروهای ضدشوروی مقایسه کرد و اخیراً نیز مدعی شد مسکو اقدامات مشابه آمریکا را بهانه قرار میدهد. خطرات این موضعگیری فراتر از قرار دادن آمریکا در جایگاه اخلاقی مشابه روسیه است؛ این انفعال استراتژیک، پیامی صریح به کرملین مخابره میکند که کمک به ایران برای کشتن نیروهای نظامی آمریکا، هیچگاه خط قرمزی برای رئیسجمهور محسوب نمیشود.
https://edition.cnn.com/2026/07/29/politics/trump-russia-iran-us-troops
