نگاه انتقادی به ولنتاین و بازاری‌سازی روابط انسانی!

پولی کردن عشق، نه تازگی دارد و نه منحصر به روز ولنتاین است، بلکه در رگ‌ و پی پروژه سرمایه‌داری است.
فدریچی می گوید: هیچ‌چیزی در نهادینه‌سازی کار، خانواده قوی‌تر از این واقعیت نبوده است که همیشه به‌جای دستمزد برای این کار «عشق» پرداخت شده است.
آنچه در این فرآیند در هاله‌ای از ابهام فرو می‌رود، کارکرد خانه‌داری است به‌منزله زحمت‌کشی ضروری برای ایجاد و حفظ بازار جهانی
اگر بهره‌کشی از خانه‌داری و ابزاری‌سازی عشق مبناهای سرمایه‌داری در گذشته بودند، از آن زمان چیز زیادی عوض نشده است.
دست‌اندرکاران چاپ و پخش و لیتوگرافی از صنعت تبلیغاتی تازه‌ای استفاده کردند که به این امیال بال‌وپر می‌داد و مسیرشان به‌سوی بازار را هموار می‌کرد.
اما روز ولنتاین فقط جاده‌صاف‌کن بود. همان‌طور که اشمیت اشاره می‌کند، ولنتاین راه را برای بازاری‌سازی انبوه چندین تعطیلی دیگر از جمله کریسمس، عید رستاخیز مسیح (ایستر) و روز مادر هموار کرد.
روابط انسانی فقط زمانی امکان شکوفایی می‌یابند که بار گران کار صرفاً برای ادامه حیات بر دوش‌مان نباشد.
در کوتاه زمان، این امر می‌تواند شکل رفاه و فراهم‌آوری اجتماعی پروپیمان‌تری به خود بگیرد که به نقش محوری‌ خانه‌داری در بازتولید اجتماعی جامعه‌مان ارج می‌نهد.