پرسانههای جهانی بر دستگیری نیکولاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، و پایان احتمالی حکومت دیکتاتوری در این کشور غنی از منابع متمرکز شدهاند. دولت واشینگتن این اقدام نظامی را با استناد به دخالت مادورو در قاچاق مواد مخدر به ایالات متحده توجیه کرد.
با این حال، تحلیلگران معتقدند دولت ترامپ علاقه اقتصادی آشکاری به کنترل ذخایر عظیم نفت ونزوئلا دارد. اگرچه تاریخ سرشار از تلاشهای ناکام آمریکا برای تغییر رژیم است، اما ترامپ متقاعد شده که این بار متفاوت خواهد بود. مردم مظلوم از ستمگران خود بیزارند، اما غرور ملی اغلب آنها را به سمت رنجش از قدرتهای خارجی سوق میدهد.
پیوند استراتژیک کاراکاس و تهران
تمرکز بر ونزوئلا به دلیل دیگری برای اسرائیل اهمیت دارد: ایران. این دو کشور از زمان سلف مادورو متحدانی اعلام شده بودهاند و اکنون ایران با ترس از اینکه نفر بعدی باشد، تحولات آمریکای جنوبی را زیر نظر دارد.
سناتور لیندسی گراهام هشدار داد که اگر جای رهبر ایران بود، برای دعا کردن به مسجد میشتافت. هر دو کشور توسط رژیمهای سرکوبگر اداره میشوند که علیرغم ثروتهای طبیعی، به دلیل سوءمدیریت حاکمانشان فقیر هستند. رهبری هر دو کشور خود را در مسیر برخورد مستقیم با ترامپ و حتی هدف نظامی ایالات متحده یافتهاند.
سناریوی درگیری و بحرانهای داخلی
در روزهای اخیر، گزارشهای متعددی در اسرائیل منتشر شده که پیشنهاد میکنند اگر دولت تهران به گوشهای رانده شود، ممکن است برای اتحاد افکار عمومی، به اسرائیل حمله کند. ارتش و نهادهای امنیتی باید برای چنین سناریویی آماده شوند.
از سوی دیگر، بازگشت نتانیاهو از دیدار با ترامپ، جهتگیریها در دو میدان اصلی نبرد را روشن خواهد کرد. در غزه، آمریکاییها به دنبال حرکت به مرحله دوم هستند و در لبنان، ارتش اسرائیل برای گسترش جنگ آماده میشود؛ چرا که ارتش لبنان در خلع سلاح حزبالله و عقب راندن آن از جنوب ناکام مانده است.
