چرا شانس توافق بین ایران و آمریکا کم است؟
اعبدالرحیم انصاری، فعال رسانهای؛ ینکه احتمال درگیری نظامی بین ایران و ایالات متحده آمریکا پایین است یک مسئله، اما اینکه آمریکا بخواهد با ایران به توافق برسد مسئله دیگری است. یعنی اگر جنگی صورت نگیرد، معنایش این نیست که لزوما توافقی اتفاق می افتد! چرا؟ به دو دلیل: اول اینکه آمریکا بابت عدم برخورداری از توان کافی برای درگیری با ایران عصبانی است و اگر بخواهد به جمهوری اسلامی امتیازاتی هم بدهد، بدون آنکه توان هسته ای یا موشکی آن را مهار کرده باشد خود نوعی تسلیم در برابر خواسته های ایرانی ها خواهد بود. و دوم اینکه مسئله اصلی آمریکا در این منطقه نگرانی از امنیت اسرائیل است و تا زمانی که این نگرانی برطرف نشود که رژیم صهیونیستی بتواند با آسودگی خیال در منطقه جولان بدهد و دست به تجزیه کشورها بزند بعید است توافقی با ایران صورت بگیرد؛ یعنی اگر آمریکا هم بخواهد، لابی صهیونیسم این اجازه را نمیدهد. از رویکرهای آمریکا نیز که در حین مذاکرات یا حمله میکند، و یا تحریم های سنگین پی در پی علیه ملت ایران اعمال مینماید جز آنچه در بالا آمد چیز دیگری برداشت نمیشود!
با این حساب، شاید جنگ نظامی صورت نگیرد، اما این به معنای احتمال رسیدن به یک توافق عادلانه ی از موضع برابر نیست. امریکا و اسرائیل در کمتر از یک سال گذشته یک سری مسائل را به خوبی متوجه شده اند؛ یعنی متوجه شده اند که موجودیت رژیم صهیونیستی در برابر هرگونه تهاجم از سوی ایران به شدت شکننده و آسیب پذیر است، همانگونه که ناوها و پایگاه های آمریکایی در منطقه توان دفع حملات موشکی ایران را نخواهند داشت. این تازه جدای از عواقب دیگر جنگ احتمالی اعم از بستن تنگه هرمز یا از بین رفتن زیرساختهای انرژی در خلیج فارس است.
اما در عین حال متوجه شده اند بیشترین تاثیرگذاری شان بر ایران در حوزه اقتصاد از طریق دستکاری و ایجاد التهابات ارزی، و نیز ایجاد فضای سنگین روانی با استفاده از لشکری از رسانه های مزد بگیر است. البته آنها برای فراهم کردن زمینه جنگ نظامی اقدامات گسترده ای انجام دادند ولی این تحرکات بیش از اینکه بتواند ایران را به زانو در آورد، سبب اصلاح محاسبات خودشان شد. اکنون به این نتیجه رسیده اند که توان تقابل نظامی را ندارند و قاطبه مردم نیز علیرغم مشکلات اقتصادی همچنان گرد پرچم جمهوری اسلامی تجمع کرده اند.
بنابراین وقتی از یک طرف احتمال تقابل نظامی اندک، و از طرفی مسیر مصالحه از جایگاه برابر مسدود است، تنها گزینه باقیمانده و مطلوب آنها، نگه داشتن اقتصاد و جامعه ایران در وضعیتی ملتهب است تا به مرور زمان بتوانند از طریق دستکاری در معیشت و سفره ایرانی ها، و نیز بازی با روح و روانشان جامعه را به ستوه آورده و در میان مدت یا دراز مدت حاکمیت را دچار فرسایش و فروپاشی از درون کنند. لازم است این موارد برای مردم شفاف شود و نیات شوم دشمن برملا گردد، اما مهمتر از آن تلاش برای خنثی کردن آسیب های اقتصادی و دور زدن تحریم های ظالمانه، از طرق مختلف از جمله تحکیم روابط تجاری با کشورهای همسو و همسود و نیز برطرف کردن ضعف های اقتصادی مانند سیستم بیمار ارزی و تثبیت اقتصاد مقاومتی است، و اِلّا اگر قرار باشد درب اقتصاد همچنان بر همین پاشنه بچرخد، چند صباح دیگر باز باید شاهد وقایعی نظیر آنچه اخیرا اتفاق افتاد بود، زیرا در این برهه از زمان تنها راه دشمن برای وارد کردن ضربات و آسیب های تضمینی به جمهوری اسلامی همین اقتصاد است و نه چیز دیگری!
