▪️ گزارشی از مقاله، نوشته آماندا تائوب، دفتر لندن نیویورک تایمز – ۱۶ ژانویه ۲۰۲۶
➖ آیا اعتراضات سراسری همیشه منجر به تغییر اساسی میشوند؟ یا صرفا ابراز خشم عمومیاند؟ معمولا مورد دوم اتفاق میافتد؛ اما گاهی مورد اول هم رخ میدهد.
➖ این سؤال را به سادگی نميتوان پاسخ داد اما سؤال مهمتر این است که *چه اتفاق جدیدی افتاده است؟ از تغییرات مهم این دور از اعتراضات در ایران نسبت به گذشته میتوان موارد زیر را ذکر کرد:*
*۱-* وضعیت اقتصادی بدتر است: فشار اقتصادی روی مردم موجب خشم عمومی بیشتر شده است. دولت نیز پیشنهاد مساعدت داده است؛ اما مبلغ آن – معادل ۷ دلار – خود باعث خشم عمومی بیشتر شد.
*۲-* ایران همچنین درگیر تنشهای خارجی است: ضربات وارد شده به محور مقاومت و پروژه هستهای ایران موجب تضعیف بازدارندگی آن شده.
➖ مجموعه این دو عامل موجب آسیبپذیری بیشتر حاکمیت در این دور از اعتراضات میشود. اما *چه چیزی تغییر نکرده است؟*
*۱-* یکی از مهمترین عوامل فروپاشی نظامها، ریزش در بدنه امنیتی و نظامی است.
*۲-* مونا تجلی، پژوهشگر مدعو مسائل سیاسی ایران در دانشگاه استنفورد میگوید: «این مسئله سوال کلیدی من است که در ساختار امنیتی ایران شاهد ریزش یا حتی شکاف عیانی نیستیم». او میگوید که ویدئوهای متعددی از اجتناب نیروهای رده پایین در بسیج از شلیک به معترضین دیده است، اما این موارد را منحصر میداند و نشانه شکاف و ریزش جدی در بدنه امنیتی نمیداند.
➖ در مجموع میتوان نتیجه گرفت که موج اخیر اعتراضات موجب تغییر اساسی در ایران نخواهد شد، اما تأثیرات بلند مدت و میان مدت آن همچنان محل سؤال است.
