تحلیلگران اسرائیلی: آخرین عملیات مقاومت ممکن است مسیر جنگ غزه را تغییر دهد

نظامی اسرائیلی همگی بر این باورند که آنچه رخ داده است تنها یک حادثه میدانی نیست، بلکه یک تحول کیفی است که تهدید می کند یک تغییر استراتژیک در مسیر جنگ ایجاد کند.

به نقل از الجزیره، عملیاتی که توسط مقاومت فلسطین در محله الزیتون در جنوب شهر غزه انجام شد، و درپی آن کشته شدن یک سرباز و زخمی شدن 11 نفر دیگر با جراحات جدی، و همچنین مفقود شدن 4 نفر دیگر که گمان می رود به دست مقاومت افتاده اند، طوفانی از گمانه زنی ها را در داخل اسرائیل برانگیخت.

ارتش رژیم اشغالگر به سرعت ممنوعیت انتشار و تشدید سانسور نظامی را بر جزئیات آنچه که به«عملیات الزیتون» معروف شده است، اعمال کرد و در بیانیه رسمی خود تنها به اعتراف به زخمی شدن 7 سرباز در جریان یک حمله ترکیبی که یک نیروی نظامی در این محله را هدف قرار داد، بسنده کرد.

اساس این اعلامیه، یک نفربر زرهی از نوع ” ببر” مورد اصابت گلوله های خمپاره قرار گرفت و به دنبال آن یک بمب منفجر شد که منجر به زخمی شدن یک سرباز با جراحات متوسط شد، در حالی که شش نفر دیگر جراحات جزئی برداشتند.

شوک بزرگ

به گزارش سازمان رادیو و تلویزیون رسمی اسرائیل، این حمله در جریان عملیاتی که توسط نیروهای لشکر 99 و تیپ 7 در اطراف محله الزیتون، یکی از برجسته ترین کانون های درگیری در داخل شهر غزه انجام شد، رخ داد.

با وجود اعمال سانسور نظامی و ممنوعیت انتشار جزئیات آنچه رخ داد، نشانه های اولیه و تحلیل هایی که در رسانه های اسرائیلی ظاهر شد، حجم شوکی را که به نهاد امنیتی و نظامی وارد شده است، آشکار کرد و کارشناسان را به صحبت در مورد نقطه عطفی سوق داد که ممکن است مسیر کل جنگ را تغییر دهد.

بر اساس اطلاعات درز کرده، گروه کوچکی از مبارزان که رسانه های اسرائیلی آنها را “نخبه” توصیف می کنند، کمین محکمی را علیه نیروهای لشکر 162 و تیپ 401 در محله الزیتون با استفاده از بمب های دست ساز، سلاح های دقیق و دوربین های دید در شب پیشرفته انجام دادند.

این حمله تنها به ضربه زدن به نیروی پیشرو محدود نشد، بلکه تیم های نجاتی را که به محل شتافته بودند نیز هدف قرار داد که تلفات را دوچندان کرد و فرماندهی میدانی را سردرگم کرد. اما بزرگترین غافلگیری مفقود شدن 4 سرباز در بحبوحه درگیری ها بود، در حالی که ارزیابی های جدی اسرائیلی حاکی از آن است که آنها زنده اسیر شده اند.

بر اساس گزارش های رسانه ای اسرائیل، ارتش اشغالگر مجبور شد “پروتکل هانیبال” را در تلاش برای جلوگیری از اسیر شدن سربازان فعال کند، که نشان دهنده حجم سردرگمی و آشفتگی در برخورد با این رویداد است. در مقابل، گردان های عزالدین قسام تصویری با عبارت “به کسانی که فراموش می کنند یادآوری می کنیم.. مرگ یا اسارت” منتشر کرد، پیامی مستقیم به رهبران اسرائیل در مورد آنچه در صورت ادامه طرح اشغال غزه در انتظار آنهاست.

تحلیلگران نظامی اسرائیلی همگی بر این باورند که آنچه رخ داده است تنها یک حادثه میدانی نیست، بلکه یک تحول کیفی است که تهدید می کند یک تغییر استراتژیک در مسیر جنگ ایجاد کند.

معضل مضاعف

به گفته تحلیلگران اسرائیلی، این تحول، هراس معاملات تبادل اسرا را به ذهن متبادر می کند و به طور عمیق به شرط بندی دولت بر پیروزی مطلق در نوار غزه ضربه می زند. این امر ممکن است دولت بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، که به اتهام ارتکاب جنایات جنگی در غزه تحت پیگرد دادگاه کیفری بین المللی است، را با یک معضل سیاسی و نظامی مضاعف مواجه کند، از یک سو فشارهای داخلی برای درخواست یک معامله تبادل جدید افزایش می یابد و از سوی دیگر، اعتبار گفتمان “قاطعیت” که دولت از هفتم اکتبر 2023 اتخاذ کرده است، کاهش می یابد.

در حالی که برخی از کارشناسان هشدار می دهند که این عملیات ممکن است مقاومت را تشویق کند تا سناریوهای مشابه را تکرار کند، برخی دیگر معتقدند که این عملیات اسرائیل را وارد یک معادله جدید می کند، زیرا ارتش دیگر تنها طرفی نیست که رشته های بازی را در دست دارد.

تحلیل‌های اسرائیلی بر سناریوهای متعددی اتفاق نظر دارند، از جمله:

سناریوی اول: صحبت از احتمال ورود به مذاکرات پیچیده است که ممکن است به یک توافق تبادل گسترده منجر شود که شامل آزادی صدها اسیر فلسطینی باشد، که ممکن است در داخل اسرائیل به عنوان یک شکست سیاسی سنگین برای دولت نتانیاهو تلقی شود.

سناریوی دوم: این است که ارتش تلاش کند تا عملیات میدانی را تشدید کند تا بر مقاومت فشار بیاورد و تلاش‌های آن را در استفاده از اسرا به عنوان یک برگه مذاکره ناکام بگذارد.

سناریوی سوم: عبارت است از پذیرش تدریجی معادله “اسرا در مقابل آرامش” از سوی اسرائیل، که ممکن است شکل جنگ را از یک رویارویی باز به یک درگیری مذاکره‌ای طولانی‌مدت تغییر دهد.

یانیو کوبوویچ، تحلیلگر نظامی روزنامه “هاآرتس”، در تفسیر عملیات زیتون و پیامدهای آن نوشت: “این رویداد که در ظاهر میدانی محدود به نظر می‌رسد، در زمان حساسی رخ داد که با آمادگی ارتش برای مرحله گسترده‌تری از جنگ در قلب شهر غزه مرتبط است، و این چیزی است که تصمیم فرماندهی نظامی برای اعمال سانسور شدید بر جزئیات آنچه رخ داده را توضیح می‌دهد.”

وی خاطرنشان کرد که اعمال ممنوعیت انتشار صرفاً یک اقدام روتین نبود، بلکه منعکس‌کننده نگرانی اسرائیل از این است که سوء استفاده مقاومت از این تحولات ممکن است تصویر “برتری میدانی” را تضعیف کند.

کمیت دقیق حساب شده

به گفته کوبوویچ، خبرنگار نظامی، هدف از سانسور جلوگیری از درز جزئیات در مورد حجم تلفات یا ماهیت وسایلی است که مقاومت استفاده کرده است، به ویژه اینکه محافل نظامی از هفته‌ها پیش در مورد افزایش خطر بمب‌های کنار جاده‌ای در مناطق متراکم و پیچیده‌ای مانند محله زیتون صحبت می‌کنند.

وی اشاره کرد که اعلام مجروح شدن سربازان در این عملیات همزمان با یک اقدام قابل توجه بود که عبارت بود از لغو «آتش‌بس‌های بشردوستانه روزانه» در منطقه غزه، زیرا در بیانیه ارتش آمده بود که «شهر غزه یک منطقه جنگی خطرناک است.»

کوبوویچ می‌افزاید که این تصمیم نشان‌دهنده درک ارتش از این است که عملیات در قلب شهر پیچیده‌تر از برآوردهای قبلی شده است، و اینکه حاشیه مانور بشردوستانه به نفع تشدید عملیات نظامی کاهش می‌یابد.

همین برداشت را خبرنگار نظامی رادیو رسمی اسرائیل، ایتای بلومنتال، مطرح کرد، که توضیح داد که با وجود کم‌اهمیت جلوه دادن حجم تلفات از سوی ارتش، تصمیم سانسور نظامی منعکس‌کننده ترس از این است که جزئیات بیشتر ماهیت چالش‌هایی را که نیروهای اشغالگر در عمق غزه با آن مواجه هستند، آشکار کند.

وی می‌افزاید که این حمله خودبه‌خودی نبوده، بلکه نشانه‌های یک کمین حساب‌شده را در خود دارد که متکی بر ترکیب بمباران خمپاره‌ای و بمب‌های کنار جاده‌ای بوده، که صحنه‌ای را تداعی می‌کند که یادآور عملیات گروه‌های مسلح در آغاز جنگ زمینی است. وی اشاره کرد که هدف قرار دادن تانک “ببر”، یکی از خودروهای طراحی‌شده برای مقابله با بمب‌های کنار جاده‌ای، سؤالاتی را در مورد توانایی ارتش در حفاظت از نیروهای خود در یک محیط شهری متراکم و پیچیده ایجاد می‌کند.

همچنین این عملیات، به گفته خبرنگار نظامی، در زمانی انجام می‌شود که اسرائیل خود را برای گسترش عملیات خود در داخل شهر غزه آماده می‌کند، که تصمیم‌گیرندگان را با این معضل مواجه می‌کند که آیا به پیشروی ادامه دهند و خطرات بیشتری را بپذیرند، یا از ترس افزایش تلفات انسانی عقب‌نشینی کنند.

دیدگاهتان را بنویسید