ما هستیم!

اگر موبایل‌های‌مان رو خاموش کنیم و سری به خیابان‌ها بزنیم، ذهنیت‌مان از انقلابی که مدام در فضای مجازی بازگو می‌شود، به حمله تعدادی زامبی وحشی تقلیل پیدا خواهدکرد. ( معترض را با این جماعت یکی نکنید! خود ما هم به بسیاری از مسائل معترضیم!)

علت چیست که ما واقعیت‌های بیرونی را تا این حد غلوآمیز می‌بینیم؟ *نداشتن فرهنگ زیست در فضای مجازی!* ما در فضای مجازی ترسو، منفعل، محافظه‌کار و غیرانقلابی هستیم. ریشه‌های این غائله در فضای مجازی ست. فیلتر، ترس، ژست‌های روشنفکری در شبکه‌های اجتماعی وضعیت را تغییر نخواهد داد و تا زمانی که این شرایط ادامه‌پیداکند، این آشوب در خیابان‌ها حل نخواهد شد.

نترسید! از برچسب خوردن و ناسزا شنیدن نترسید! باید در تمام صفحات زامبی‌ساز عضو شد و فعالیت کرد. این منطق این پلتفرم‌هاست. ما مخاطب این‌ها نیستیم. اما چون منفعل شده‌ایم و هیچ فکتی ارائه نمی‌دهیم، میدان‌های قدرت را به طرف مقابل واگذار کرده‌ایم.

مسئله پیش‌آمده صرفا با حضورمیلیونی ما در خیابان‌ها حل نخواهدشد بلکه راه‌حل؛ فعالیت چندهارنفره‌ ما در فضای مجازی است. زامبی‌ساز ها فهمیدند که در میدان‌های شهر طرافداری ندارند اما میدان‌های قدرت تحت تصرف آنهاست. و همین مسئله توهم اکثریت بودن و قدرتمند بودن را در مخاطب ایجاد می‌کند و نتیجه‌اش در فضای حقیقی می‌شود؛ آشوب و ناامنی! این چرخه توهم و ناامنی ادامه خواهد داشت تا از ایران سوریه بسازد. این دایره توهم‌ساز باید در بستری که توهم ایجاد می‌کند قطع شود. یعنی اینجا! در فضای مجازی و با فعالیت انقلابی.

این غرور بی‌جا و محافظه‌کاری منزجرکننده در فضای مجازی را کنار بگذاریم، یکدیگر را پیدا کنیم از برچسب خوردن و بسته شدن صفحه‌مان نترسیم! ما همان جمعیت میلیونی 13آبان هستیم که اینجا یکدیگر را گم‌کرده‌ایم.

نویسنده: سعید امان‌گاه
دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی سیاسی دانشگاه تهران